Zaszumiła liszczynońka [1]

Zaszumiła liszczynońka,
Zapłakała diwczynońka.
Zapłakała, zatużyła, –
Nema toho, szczo ljubyła.
Nema joho, wże j ne bude –
Rozrajały wrażi ljudy.
Rozrajały, rozsudyły,
Szczob my w pari ne chodyły.

– Ty pryjidesz – zbałamutysz,
Jak pojidesz, to j zabudesz.
Choczesz mene rozkochaty,
A potomu zanechaty.
– Nechaj kamiń rozpukaje,
Syne more wysychaje,
Nechaj wymrut zliji ljudy,
Taky ż bo ty moja budesz.

Ja z Podołlja powernusja
I z toboju ożenjusja.
– Ne żenysja ty zi mnoju,
Ne poprawysz dolju swoju,
Budesz potim narikaty,
Swoju dolju prokłynaty,
Szczo z wbohoju ożenywsja
Ta j nawik zapropastywsja.